محتواى كمى تند و موضع‌گيرىهاى صريح و نشانه رفتن‌هاى بىامان فيض در پاره‌اى از موارد آن باشد . ناگفته نماند كه برابر گزارش مصحّح ارجمند فهرست‌هاى خودنوشت فيض و بعضى از محقّقان ديگر ، نسخه‌هاى خطى فراوانى از آن در گوشه و كنار در كتابخانه‌اى عمومى و خصوصى وجود دارد . « 1 » با توجّه به كامل و صحيح بودن نسخهء چاپ سنگى و عدم دسترسى به نسخه‌هاى خطى ، به همين نسخهء چاپى در تصحيح و مقابله با منابع و تخريج مصادر بسنده شد . احياى اين اثر به اشارهء نازنين يارى آغاز گشت كه به گفتهء حريرى اشارتش حكم است و طاعتش غنيمت « 2 » ؛ چه آن‌كه پس از مرورى بر اين كتاب ، آنچه نخست در ذهن اين بنده نقش بست معرّفى آن در قالب مقاله‌اى كوتاه بود كه همّتى را برانگيزد تا با فراغى بيش از صاحب اين قلم حقّ آن را به درستى ادا كند و ليكن با اشارت آن عزيز « 3 » در فرصت‌هاى كوتاهى كه پيش‌آمد ، كار اين كتاب به صورتى كه مشاهده مىشود سامان يافت . د : چند تذكّر 1 . چنانچه پيش‌تر اشاره شد ، نسخهء مطبوع كتاب به سال 1316 ه . ق - اگرچه نه‌چندان مرغوب و ليكن - نسخه‌اى تقريباً كامل به نظر رسيد ؛ امّا با توجّه به بافت و ساختار اصلى كتاب كه عموماً اقتباس از كتاب و سنّت و خطبه‌هاى نهج‌البلاغه و مانند آن بود سعى شد كه به تمامى منابع اصلى مراجعه و

--> ( 1 ) - فهرست‌هاى خودنوشت ، ص 217 - 218 ؛ ده رسالهء محقق بزرگ فيض كاشانى ، ص 38 . ( 2 ) - فأشارَ من إشارته حكمٌ ، و طاعته غُنم . . . مقامات حريرى ، مقدمه . ( 3 ) - استاد دكتر سيّد محمّد راستگو .